5,5 Maanden Na Latarjet
For English, click here
5,5 Maand na Latarjet: Van Overleven naar Echt Leven
Ongeveer vijf en een halve maand geleden vertraagde alles.
Vandaag voelt het eindelijk alsof dingen weer bewegen… niet alleen vooruit, maar terug naar het leven.
Ik ben nog niet helemaal terug.
Maar het is een moment waarop ik eerlijk kan zeggen:
Ik voel me weer mezelf.
Kort samengevat
De zenuwschade is enorm verbeterd.
Mijn schouder voelt bijna genezen.
Niet perfect, maar sterk, betrouwbaar en functioneel.
En dat verandert alles.
Fysiek: de grootste verandering tot nu toe
Als ik nu kijk naar waar ik ben vergeleken met een maand of twee geleden, is het verschil enorm.
Mijn schouder voelt eindelijk als iets waarop ik kan vertrouwen.
Er is nog steeds:
wat krachtverlies
ongeveer 5 tot 10 graden minder bewegingsbereik
Maar eerlijk gezegd? Dat is niets vergeleken met waar ik begon.
Vooral als ik verhalen hoor van anderen die dezelfde operatie hebben gehad.
Een kleine test die veel betekende
Onlangs probeerde ik voor het eerst sinds de operatie te boksen.
En niet half, ik ging er eigenlijk helemaal voor.
De dagen erna:
stijf
pijnlijk
je voelde dat het weefsel moest wennen aan de impact
Maar het belangrijkste:
Vier dagen later voelde alles weer normaal aan.
Geen aanhoudende pijn. Geen terugval.
Dat moment gaf me veel vertrouwen.
Kracht, pijn & vooruitgang
Mijn kracht neemt gestaag toe.
Niet snel
Niet lineair
Maar consistent
En nog belangrijker:
Ik leer geduld op een manier die ik nooit eerder echt had.
Pijn is nu zeer beheersbaar.
De enige momenten dat ik het echt voel?
Willekeurige momenten
Zoals op de bank liggen en mijn vriendin per ongeluk met haar hoofd tegen mijn litteken stoten 😅
Dat soort pijn neem ik er graag bij.
Training: ritme terugvinden
De afgelopen weken waren niet perfect, ik was even ziek wat alles vertraagde.
Maar ik ben nu weer terug.
Cardio
Ik ben weer begonnen met:
hardlopen
fietsen
Hyrox-stijl training
boksen
Het voelt goed om weer vrij te kunnen bewegen.
Mobiliteit
Om eerlijk te zijn, heb ik hier wat op ingeleverd.
En dat merk ik.
Voor de komende maanden:
👉 mobiliteit wordt weer een prioriteit
Omdat ik weet dat dit de sleutel is om die laatste 5 tot 10 procent te bereiken.
Calisthenics
Zelfde verhaal — een beetje inconsistent door ziekte.
Maar het doel is hetzelfde gebleven:
L-sit → uiteindelijk V-sit
We blijven bouwen.
Mentale verandering: deze kwam hard binnen
Dit is waarschijnlijk de grootste verandering sinds mijn laatste update.
Mentaal voel ik me…
weer goed.
Beter dan de maanden ervoor.
Er is iets krachtigs aan het punt bereiken waarop je beseft:
👉 Er is licht aan het einde van de tunnel.
Niet in theorie,
maar omdat je het daadwerkelijk begint te voelen.
Deze maanden hebben me echt veranderd.
Meer geduld
Meer veerkracht
Meer bewustzijn
Groei die je niet echt vraagt, maar waarvoor je uiteindelijk dankbaar bent.
The Latarjet Diaries: groei naar iets nieuws
Wat begon als “alleen mijn herstel documenteren” verandert langzaam in iets meer.
Huidige cijfers:
~396 abonnees
51,3K views
1,2K kijktijd
Een van mijn video’s heeft zelfs al meer dan 12K views, wat eerlijk gezegd gek aanvoelt.
Maar meer dan de cijfers merk ik iets anders:
👉 Vertrouwen bouwt zich op
Mensen kijken, reageren, stellen vragen…
En dat is precies waarom ik de volgende stap zet.
Wat er komt:
Ik werk momenteel aan:
een eBook over mijn Latarjet-reis
inclusief tips, lessen en echte ervaringen
plus oefenvideo’s in samenwerking met mijn fysio
Het doel is simpel:
👉 mensen helpen die hetzelfde doormaken
Want ik weet hoe verwarrend en frustrerend dit proces kan zijn, vooral in landen waar fysiotherapie duur of beperkt is.
Werk en Realiteit
Op 7 april ga ik weer (geleidelijk) aan het werk.
En eerlijk:
Ik ben er klaar voor.
Niet alleen financieel, maar ook mentaal.
Het voelt als de volgende stap om mijn normale leven terug te krijgen.
Revalidatie en routine:
Er zijn wat veranderingen:
4 keer per week naar de sportschool
2 keer per week fysiotherapie
Minder dan vroeger, maar meer gefocust.
En dat is wat nu telt:
kwaliteit boven kwantiteit
Een inzicht waar ik steeds op terugkom
Herstel gaat niet alleen over “genezen.”
Op een gegeven moment gaat het over:
👉 het vertrouwen in je lichaam terugwinnen
En ik voel dat ik dat punt nu bereikt heb.
Laatste gedachten
Ik ben niet 100 procent.
Maar ik ben niet langer in overlevingsmodus.
Ik train
Ik maak vooruitgang
Ik bouw weer op
En het belangrijkste:
Ik geloof in waar dit heen gaat.
Als jij ergens eerder in dit proces zit: blijf doorgaan.
Ook als het langzaam voelt
Ook als het frustrerend is
Want op een dag, zonder dat je het doorhebt, heb je een moment waarop je denkt:
👉 “Shit, het gaat eigenlijk best goed.”
En dat moment is alles waard.
Mijn Instagram
