Terug aan het Werk na 6 Maanden Revalidatie (Latarjet Herstel)
For English, click here
Morgen begint het opnieuw
Morgen start ik terug als postbode.
Na 6 maanden revalidatie.
Eerlijk?
Best spannend.
De voorbije maanden draaiden volledig rond mijn herstel na een Latarjet operatie…
en de zenuwschade die daarbij kwam kijken.
Als ik nu terugkijk, kan ik alleen maar dankbaar zijn.
Het had zoveel erger kunnen zijn.
En het feit dat ik nu gewoon terug kan werken…
dat is niet vanzelfsprekend.
Van marketing naar postbode (en alles daartussen)
Na mijn bachelor digitale marketing
ben ik eigenlijk vrij snel gestart als postbode.
Totaal niks te maken met mijn diploma.
Wat een “tijdelijke tussenstop” moest zijn…
is ondertussen +6 jaar geworden.
Maar dat is niet het hele verhaal.
Ik heb ook 5 jaar een eigen tuinbedrijf gehad.
Eén jaar werkte ik fulltime bij bpost
en daarna combineerde ik dat met mijn zelfstandige activiteit.
In het begin was dat een sterke combo.
Wat mij vooral bijblijft?
Dat ik zelf een website had gebouwd
die hoog scoorde in Google.
Zonder advertenties.
Zonder marketingbudget.
Gewoon organisch klanten binnenkrijgen.
Dat gaf wel een bepaald gevoel van… trots.
Grappig eigenlijk.
Want vroeger dacht ik dat marketing
niet echt “mijn ding” was.
Nu besef ik hoeveel het mij heeft gebracht.
De les die alles veranderde: passie
Eén van de grootste inzichten?
Passie.
Ik ben een werker.
Ondernemend.
Altijd bezig.
Maar ik heb geleerd dat dat niet genoeg is.
Als je geen passie hebt voor wat je doet…
hou je het niet vol.
Mijn zaak bleef groeien.
Meer klanten.
Meer werk.
Meer druk.
Logisch gezien moest ik uitbreiden.
Maar diep vanbinnen wist ik al:
👉 dit maakt mij niet gelukkig
Wanneer werk je begint op te eten
De realiteit was simpel:
constante druk
klantenbezoeken
fysiek zwaar werk
administratie
nooit echt “uit” staan
Ik had mezelf overwerkt.
’s Avonds thuiskomen en niet eens meer kunnen sporten…
Dat zei genoeg.
Mijn voeding ging achteruit.
Te moe om te koken → vaak takeaway.
Zelfs mijn relatie leed eronder.
Ik was meer bezig met andermans tuin
dan met mijn eigen tuin.
Letterlijk en figuurlijk.
De keerzijde van zelfstandig zijn
Zelfstandig zijn klinkt vaak mooi.
Vrijheid.
Eigen baas.
Groei.
Maar als eenmanszaak?
👉 keihard werken voor je geld
En als je het werk niet écht graag doet…
dan zuigt het je leeg.
Ik verloor meer dan dat ik won.
Nog iets wat ik leerde:
belastingen kunnen zwaar zijn
financieel beheer is cruciaal
en veel mensen onderschatten dat volledig
Wat ik wél meeneem
Toch was het niet voor niets.
Wat ik wél graag deed:
het digitale stuk (websites, SEO)
klantencontact en gesprekken
Die combinatie van:
👉 digitaal (schaalbaar)
👉 menselijk contact (diepgang)
Dat ligt mij.
Dat voelt natuurlijk.
Een moment dat bleef hangen
Ik herinner mij een gesprek met een klant.
We kenden elkaar al jaren.
Maar het bleef altijd oppervlakkig.
Tot ik haar op een dag vroeg:
“Ben je gelovig?”
Die vraag kwam spontaan.
En wat volgde…
was een diep, oprecht gesprek.
We eindigden zelfs met een gebed.
Toen ik daar buiten stapte, voelde ik iets dat ik lang niet had gevoeld:
👉 echte voldoening
Niet van werk.
Maar van betekenis.
Een nieuwe richting?
Sindsdien blijft één gedachte terugkomen.
Misschien moet ik meer doen met mijn geloof.
Leerkracht godsdienst.
Misschien zelfs pastor.
Klinkt heftig.
Misschien zelfs extreem.
Maar het idee alleen al…
maakt mij oprecht blij.
Twijfel vs roeping
De grootste blokkade?
Wat anderen zouden denken.
Mijn omgeving.
Mijn gezin.
Maar ergens besef ik ook:
👉 dit is mijn leven
Ik moet mijn eigen pad volgen.
Mijn eigen geluk.
Niemand gaat dat voor mij doen.
En ik geloof dat God aan mijn zijde staat.
Maar één ding is ook duidelijk:
👉 geloof zonder actie is dood
Wat deze 6 maanden mij echt leerden
De revalidatie was zwaar.
Maar het heeft mij wakker gemaakt.
Ik wil mijn leven vullen met dingen die mij:
energie geven
voldoening geven
dichter bij mezelf brengen
Want werken doen we jaren.
Dus waarom iets doen
dat je leegzuigt?
En misschien… een combinatie?
Het hoeft ook niet zwart-wit te zijn.
Ik zie mogelijkheden.
geloof
lesgeven of spreken
content maken op YouTube
Waarom geen preken delen?
Waarom geen inzichten delen?
Het digitale stuk blijft.
Maar misschien met een andere boodschap.
Final thoughts
Morgen ga ik terug werken.
Maar ergens voelt het niet als “terug naar vroeger”.
Het voelt als:
👉 een nieuw hoofdstuk
Met nieuwe inzichten.
Nieuwe richting.
Nieuwe vragen.
En misschien…
een roeping die stilaan duidelijker wordt.
Ik laat het bezinken.
En leg het bij God neer.
Stay tuned!
Mijn Instagram
